स्वातंत्र्यवीर सावरकर
अंदमानच्या काळकोठडीत, पेटला एक सूर्य तेजस्वी, नाव तयाचे विनायक, वीर सावरकर ओजस्वी !
लेखणीतून आग ओके, तलवारीतही धार, मातृभूमीच्या मुक्तीसाठी, प्राण केले बेवार !
ने मजसी ने, हे काव्य नव्हे, ही काळजाची हाक, सागरा प्राण तळमळला, स्वदेशाची लागली भाक !
काळ्या पाण्यावर भिंतींवर, कोरले स्वातंत्र्य मंत्र, सहा सोनेरी पाने लिहून, पेटवले क्रांती तंत्र !
हिंदुत्वाचा हुंकार त्याचा, राष्ट्र प्रथम हेच सार, जयोस्तुते श्री महन्मंगले, गर्जे त्याचा जयघोष अपार !
अभिवादन त्या वीराला, ज्याने मृत्यूला हरवले, स्वातंत्र्यासाठी जन्मभर, हालअपेष्टांना सोसले !
तोवर भगवा फडकत राहील, तोवर अटकेपार, तोवर सावरकर नाव राहील, भारताचा आधार !
— संदीप सु. श. परुळकर