#७

शब्दांचे बोल !!!

कधी कधी शब्दांनाही अचानक, पण बोलावसं वाटतं!

मनात साचलेलं वादळ मग ओठातून फवारंत वाहतं...!

हसऱ्या चेहऱ्यामागे दडलेलं ते , दडपण बोलून मोकळं होतं !

काठावरच्या एकांतात क्षितिजा बरोबर बोलतं !

फेसाळलेल्या लाटांबरोबर , मनमुराद हासतं !

येणार्या जाणार्या लाटा मोजत त्यातचं रमतं !

पुन्हा त्याच आठवणीत घुटमळतं , नव्या अन् ,जुन्या , आठवणीत ते हासतं !

काही नाती आयुष्यातून निघून जातात, पण शब्द मात्र कायमचे , हृदयात घर करून राहतात !

काही शब्द कठपुतळी सारखे बोलतात , ओठात काय , मनात काही दुसरंच काहीसं बरळतात !

वाहणाऱ्या अश्रूंनाही मग, शब्द हसण्याची सवय लावतात...!

— संदीप सु. श. परुळकर